بشر از آغاز زندگی برای برآوردن نیاز خود ناچار به تلاش و کوشش بوده، که یکی از این نیازها، نیاز با هم بودن و برآوردن خواستها و ارتباط با هم نوعان است. برای به انجام رساندن این نیازهای اجتماعی ناچار به تکان دادن دستها، چهره، لب و زبان در کام بوده که سرانجام در نتیجهی کاربرد بسیار، با حرکت زبان در کام و ایجاد صوت در گلو، توانستهاند خواستها را به یکدیگر برسانند و با گویش خود و ایجاد واکهایی نشانهدار، پیام و سخن خود را به هم بگویند. بنابراین (زبان گفتاری: کاربرد مجموعهی نشانهها و علامتهاست برای برآوردن خواستها)به خوبی آشکارست که مردم هر سرزمین گویش ویژه و نشانههای خاص خود داشتهاند که بسا به خاطر نزدیکی به یکدیگر ممکن است گفتار یکسان یا هم ریشهای داشته باشند. با پیشرفت دانش بشری در رشتههای گوناگون، علم زبانشناسی هم مورد توجه و تحقیق و بررسی قرار گرفت تا ریشه زبانها را بیابند.
دیدگاه خود را بنویسید