کتاب حاضر کوششی است برای تبیین روند تاریخی سنتهای مسیحیت ثنویتگرا؛ از آغاز گنوسیگرایی تا شکوفایی این اندیشه در سدههای میانه. از آنجا که ثنویت مسیحی و کیش مانوی آیینهای متمایزی بودهاند، شاید عنوان این کتاب از حیث یزدانشناختی (تئولوژیک) چندان دقیق نباشد اما چون عموم پژوهشگران علوم دینی باور دارند تمام کیشهای ثنویتگرا در اصل مانوی هستند، لذا عنوانی برگزیده شده که جامع باشد. افزون بر این، دلایل دیگری نیز وجود دارد که این انتخاب را برای توصیف ارتداد ثنویتگرای سدههای میانه مناسب میسازد، از جمله این که مسیحیان گرویده به ثنویت، با وجود عدم اذعان به پیروی از مانی، به طور بنیادین با اندیشۀ پیروان مانوی مؤانست دارند، مؤانستی که حتی آشکارتر از همراهی آنها با مسیحیت سدههای میانه یا حتی مسیحیت نوین است. ذکر این نکته ضروری است که در این کتاب شرح کاملی از آئین مانوی راستین، که در سدههای میانه در بخشهایی از ترکستان چین تسلط یافته بود، ارائه نمیشود.
دیدگاه خود را بنویسید